Jesteś tutaj: Strona główna / Rekrutacja / ADAPTACJA DO PRZEDSZKOLA

 
WKRÓTCE BĘDĘ PRZEDSZKOLAKIEM – ABC ADAPTACJI
 
 
A.    PODSTAWOWE INFORMACJE, KTÓRE WARTO PRZEKAZAĆ NAUCZYCIELOWI W PRZEDSZKOLU
  1. Czy dziecko lubi się bawić z rówieśnikami lub rodzeństwem i jakie zabawy najczęściej je interesują?
  2. Czy dziecko jest otwarte na nowe wrażenia i ludzi? Jak to okazuje?
  3. Czego dziecko się boi?
  4. Jaki rodzaj zabawek dziecko preferuje i czym bawi się najczęściej?
  5. Jakie sytuacje powodują u dziecka płacz lub zdenerwowanie?
  6. Czego dziecko nie lubi jeść, a co lubi najbardziej?
  7. Jakie czynności samoobsługowe dziecko wykonuje samodzielnie, a przy których potrzebuje pomocy?
  8. Co najlepiej dziecko uspokaja?
  9. Jakie są mocne strony dziecka (rysowanie, lepienie z plasteliny, uczenie się wierszy, śpiewanie, aktywność fizyczna, aktywność słowna itp.)?
  10. Jakich czynności dziecko nie lubi wykonywać?
  11. Jak można zmotywować dziecko do podjęcia nowych działań?
  12. Jakie były dotychczasowe reakcje dziecka na rówieśników?
  13. W jaki sposób dziecko okazuje zdenerwowanie i smutek?
 
B.    JAK ZMINIMALIZOWAĆ NEGATYWNE SKUTKI ADAPTACJI DZIECKA DO PRZEDSZKOLA?

     Często dzieci rozpaczliwie bronią się przed zastaniem w przedszkolu. Nie pomagają zapewnienia mamy i taty: Niedługo przyjdę po ciebie...Zabiorę cię po obiedzie...Zrobię zakupy i zabiorę cię do domu....itp. Dla trzylatka zdania te oznaczają jedno: Zostawiają mnie... Pozostałe słowa są niezrozumiałe. Dziecko przez pierwsze dni pobytu w przedszkolu jest zdezorientowane. Nie wie z kim ma nawiązać bliższy kontakt emocjonalny i kto będzie zaspokajał jego potrzeby. Sytuację komplikuje fakt, że jednego dnia przyjmuje się większość dzieci do grupy i od razu pozostają w niej same bez rodziców. Najczęściej maluchy opanowują swój strach i próbują jakoś wytrzymać w nowym miejscu. Kiedy są w sali z innymi dziećmi czują się raźniej, ale jeżeli jedno płacze, pozostałe zaczynają szlochać i ma się wrażenie, że wszystkie wprost zarażają się płaczem.
Niektóre dzieci są zaciekawione inne niespokojne, niepewne, boją się zostać same, bez rodziców. Ich poczucie bezpieczeństwa zostało zachwiane. Część dzieci przystosowuje się dość szybko, u innych okres adaptacji trwa długo. Największe problemy z przystosowaniem się mają dzieci, które miały mało kontaktów z rówieśnikami. Reakcje dzieci w sytuacjach zagrożenia są bardzo różne. Może to być płacz, wycofanie się, pozorna akceptacja, zaburzenie funkcjonowania np. jąkanie, moczenie nocne.
Dziecko 2- i 3-letnie przychodząc do przedszkola musi przystosować się do:
  • nowego dla niego otoczenia i wymagań związanych ze sposobami korzystania z urządzeń i wyposażenia w swojej sali,
  • przebywania w licznej grupie rówieśników,
  • wymagań stawianych w zakresie czynności samoobsługowych nie zawsze wykonywanych dotychczas samodzielnie w domu rodzinnym,
  • sposobu komunikowania się i odnoszenia się do rówieśników i dorosłych,
  • nowego trybu życia i rozkładu dnia nie zawsze zrozumiałego dla niego,
  • innej niż w rodzinie pozycji społecznej, w grupie rówieśników jest ono jedno z wielu,
  • braku oparcia w osobach bliskich w sytuacjach trudnych, osamotnienia,
  • nawiązywanie kontaktów interpersonalnych z nieznanymi ludźmi.
Bardzo ważne jest, by te pierwsze doświadczenia dziecka z przedszkolem przebiegały w atmosferze bezpieczeństwa, spokoju, łagodności.

Drogi Rodzicu!
  1. Nie przeciągaj pożegnania w szatni, pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź, przekazując maluszka nauczycielowi.
  2. Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu – jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.
  3. Nie obiecuj: jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz; kiedy będziesz odbierać dziecko, możesz dać mu maleńki prezent, ale nie może to być forma przekupywania, lecz raczej nagrody. Z czasem ten bodziec stanie się zbędny.
  4. Kontroluj, co mówisz. Zamiast: „już możemy wracać do domu”, powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.
  5. Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po powrocie do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu – to powoduje niepotrzebny stres.
  6. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata lub inna osoba, którą dziecko zna.
  7. Staraj się określać, kiedy przyjdziesz po dziecko w miarę dokładnie: nie mów „przyjdę, kiedy skończę pracę”, ponieważ dziecko nie wie, o której godzinie rodzice ją kończą. Lepiej powiedzieć: „odbiorę cię z przedszkola po podwieczorku/po obiedzie”. To dla dziecka dobra miara czasu, gdyż wie, kiedy są posiłki. Najważniejsze jest to, by DOTRZYMYWAĆ SŁOWA!
  8. Nie okazuj negatywnych emocji: nie płacz, nie wracaj pod drzwi, gdy słyszysz, że maluch płacze. Takie zachowania są u dziecka rozpoczynającego funkcjonowanie poza środowiskiem rodzinnym zupełnie normalne! Jednak kiedy zobaczy, że rodzic czuje się niepewnie w sytuacji pozostawiania swej pociechy w przedszkolu, będzie miało wrażenie, że dzieje się coś złego, a to spotęguje stres.
  9. Każde dziecko uspokaja się w zasadzie od razu po zamknięciu drzwi do sali, ponieważ absorbują je nowi koledzy, wielość zabawek, a życzliwa i uśmiechnięta pani zawsze dziecko przytuli, weźmie na kolana i uspokoi, zajmując uwagę dziecka czymś miłym i pozytywnym.
  10. Tłumacz dziecku, że reguły obowiązujące w przedszkolu są dobre. Dzieci lubią, gdy ich świat jest uporządkowany i ma swoją harmonię. Brak zasad i wymogów ze strony nauczyciela sprawia, że dziecko odczuwa chaos, a to powoduje z kolei brak poczucia stabilności i bezpieczeństwa w nowym miejscu.
  11. Wszystkie wątpliwości lub pytania kieruj do nauczyciela. To osoba, która spędza z dzieckiem większość dnia, więc doskonale je zna i jest kompetentna w swoim zawodzie. Na pewno uzyskasz pomoc i osiągniesz porozumienie. Dziecko widząc, że rodzice rozmawiają z nauczycielem, czuje się bezpieczne.
 
C.    PORADY DLA RODZICÓW NA PIERWSZE TRUDNE DNI POBYTU DZIECKA W PRZEDSZKOLU

  1. nie analizujemy, nie dyskutujemy przy dziecku o tym, które przedszkole jest dobre lub złe, która pani jest dobra lub zła, jeżeli dziecko ma z ufnością przyjąć decyzję BĘDZIESZ CHODZIĆ DO PRZEDSZKOLA! w nas rodzicach nie powinno być wahania bądź wątpliwości bo dziecko wszystko czuje,
  2. oswajanie dziecka z koniecznością pójścia do przedszkola i cierpliwe tłumaczenie: że każdy coś robi, chodzi do pracy, do żłobka do szkoły i że w domu nikogo niema,
  3. ważne jest pozytywne nastawienie do przedszkola i osób w nim pracujących,
  4. nie straszymy dziecka przedszkolem ( w domu dziecko nie chce czegoś np. zjeść to rodzic mówi: „w przedszkolu Pani Cię nauczy...” itp. takie uwagi i napomnienia są przyczyną stresu i utrudniają kontakt z nauczycielką,
  5. nie przyprowadzajmy dziecka na ostatnią chwilę - zdenerwowanie, pośpiech, sprawiają, że dorosły zamiast uśmiechać się, wydaje polecenia typu: „pospiesz się”, „szybciej”, „nie marudź” - takie zachowania powodują niepokój u dziecka. Pożegnanie ma być czułe ale krótkie, bez pytań czy mogę już odejść. Ma natomiast pojawić się, zapewnienie że wrócę po dziecko,
  6. trzeba okazać dziecku większe zainteresowanie w tych trudnych, pierwszych dniach: więcej przytulać, wyrażać zadowolenie z drobnych osiągnięć. Pytać o samopoczucie dziecka w przedszkolu, o relacje z kolegami i podejmowane zabawy a nie o to , czy dziecko zjadło obiad lub dlaczego go nie zjadło,
  7. należy pamiętać że dziecko przeinacza fakty, bo wszystkiego nie rozumie, lubi wyolbrzymiać drobiazgi, fantazjować. Należy dziecko uważnie słuchać, ale nie pouczać i nie komentować. Jeżeli dziecko powiedziało coś niepokojącego należy wyjaśnić to podczas rozmowy z nauczycielem,
  8. RAZ PODJĘTA DECYZJA POWINNA BYĆ KONSEKWENTNIE REALIZOWANA, A TRUDNE DNI ADAPTACYJNE TRZEBA PRZETRZYMAĆ

CIEKAWE ARTYKUŁY:

„Po co komu dobre maniery”
„Wartości a wychowanie”
"Jak poradzić sobie z niejadkiem"
 "Samodzielność dziecka"
   „Zanim Krzyś i Jola wejdą do przedszkola”
"O zgubnych skutkach niezaspokojenia potrzeby ruchu u dzieci"
"Jak ubierać dziecko w okresie zimowym"
"Nieśmiały przedszkolak" 
z czasopisma Uśmiech rodziców.
"Rola ojca w wychowywaniu ojca" 


Program do otwierania plików pdf Adobe-Reader
(proszę zainstalować program zgodnie z instrukacją)


NASI PARTNERZY:

PARTNERZY MEDIALNI: